Soyuzmultfilm
De wijze grondel
Op basis van een sprookje van M.E.Salvykov-Sjtsjedrin verteller - A. Zaytsev
Textschrijver ... V. Merezhko Regiseur ... V. Karavaev
Art-directors: S. Alimov, G. Arkad 'ev
Camera ... B. Kotov. Componist ... V. Martynov Sound engineer ... V. Koetoezov
Animators: T. Fadeeva, L. Lobanova, A. Gorlenko, Yu.Kuzyurin
Animators: V. Pal 'chikov, I. Kuroyan, E. Malashenkova, G. Zolotovskaya
Adjunct-regiseur ... G. Chikina Assistent cameraman ... M. Popova
Montage: I. Gerasimova Editor: E. Nikitkina
Ontwerpers: I. Troyanova, Z. Plekhanova, O. Apanasova, N. Barkovskaya
Associate producer: L. Butyrina (C) Soyuzmultfilm Studio, 1979.
Lang geleden leefde er eens een grondel.
Zijn vader en moeder waren pienter,
Hij groeide op tot een slimme grondel.
Hij dacht na over het leven en realiseerde zich:
Waar hij ook keek overal stond hij schaakmat.
Overal om hem heen waren de vissen groter,
en was hij de kleinste.
Elke vis kon hem opslokken,
maar hij kon niemand opslokken.
En hij kon niet begrijpen, waarom je iemand op zou slokken?
Was het leven niet in vele opzichten verbazingwekkend en mooi?
Zo verbazingwekkend, dat het soms niet te geloven is.
- Gode zij dank! Het lijkt erop dat ik het overleefd heb!
zei hij tegen zichzelf, en hij besloot een hol te graven.
Zoveel angst had hij doorstaan! hij kreeg een visioen:
- Pas op, zoon!
- Een echt leven leiden is meer
dan alleen het zoet van een lepel af te likken.
- Hou je ogen open!
Maar de grondel was er tevreden mee
dat hij de sluwe belagingen van de vijanden te slim af was, en bleef overleven.
Hij gaf toe aan een wereld van dromen
De riviergrondel haalde opgelucht adem, en besloot
- overdag is zijn hol te blijven zitten,
en alleen 's nachts, wanneer iedereen sliep, uit te zwemmen.
Hij voelde een impuls
uitgebreid de hele rivier af struinen.
- Gode zij dank! Ik heb het nog steeds overleefd.
- Ah, en wat er morgen kan gebeuren ...
De riviergrondel trouwde nooit, en kreeg nooit kinderen.
Hoewel zijn vader toch uit een grote familie kwam.
De grondel legde dit op zijn eigen manier uit.
Indertijd was het leven makkelijker.
De snoeken waren vriendelijker,
en baarzen hadden geen trek in gratige grondel-lijfjes.
Maar tegenwoordig, waar de vis in de rivieren uitgestorven raakte,
waren grondels in trek.
Geen tijd over een gezin na te denken, alleen tijd om jezelf in leven te houden.
De kleine riviergrondel was erg geduldig.
Maar dit was het hem teveel, en hij schreeuwde naar zijn belagers:
- Wanneer zullen grondels eens een keer zat worden?
- Op deze manier degenereren we nog tot spieringen.
Ach, als iedereen toch maar zo leefde als de verstandig riviergrondel,
Hoe vredig zou het in de rivier zijn.
De wijze grondel realiseerde zich zo duidelijk
Om het best het leven door te brengen moet je ervoor zorgen dat niemand je ooit opmerkt.
Op deze manier zou hij wel 100 jaar of meer worden.
Geen vrienden, geen familie.
Hij bezocht niemand, niemand bezocht hem.
De riviergrondel piekerde daar weleens over, -al was hij dan wijs- maar hij bedacht:
- Dank god dat ik een natuurlijke dood zal sterven,
net als mijn vader en moeder.
Zo had hij tenslotte een allerlaatste droom.
- Dit is de beloning voor je zinloze wijsheid van leven-
zei de snoek.
En lange tijd klonken deze woorden nog na in de oren van riviergrondel.
Wat voor plezier had hij gehad?
Had hij ooit iemand getroost?
Gaf hij ooit een vis goede raad?
had hij ooit een vriendelijk woord over voor een mede-vis.
Wie zou zich zijn bestaan herinneren?
Subs & vertaling (uit Engels) Eus